Loading ...Podstawy
Podstawowa księgowość kieruje się listą niezastąpionych pojęć, które są niezbędne dla każdego księgowego. Istnieją cztery główne grupy pojęć. Aktywa, pasywa, kapitał własny, rachunki metody analitycznej lub wyszczególnionej. Aktywa i pasywa mają trzy działy: obrotowe, trwałe, z tytułu odroczonego. Aktywami są te wszystkie dobra, zasoby i prawa które dana firma posiada lub uzyska. Dzielą się na trzy działy: obrotowe, trwałe i odroczone. Aktywa obrotowe to dobra, które krążą pomiędzy tymi, którzy są związani z ich wykonaniem. Rachunki są następujące. Kasa. Uzupełnia się poprzez gotówkę, która wchodzi do firmy; wypłaca się poprzez pieniądze w gotówce, które wychodzą z firmy poprzez płatności osobom trzecim. Jej saldo jest zadłużeniem i przedstawia całkowitą wartość nominalną gotówki, na jaką może liczyć firma po ukończeniu operacji. Banki. Uzupełnia się przez wpłaty realizowane z pieniędzy w gotówce obciążające na rachunkach bankowych firmy. Wypłaca się za pomocą czeków wypisywanych osobom trzecim w ramach płatności.
Wartości
Dwoma szczegółowymi kryteriami pomiarów do przygotowania sprawozdań finansowych są: wartość godziwa i aktualna wartość. Przy godziwej wartości, aktywa księgują się w kwocie gotówki lub równoważnika gotówki, które mogłyby być uzyskane, w chwili obecnej, przy nie wymuszonej ich sprzedaży. Pasywa rejestrują się przy swoich wartościach likwidacyjnych, to znaczy, kwotach bez odliczenia gotówki lub równoważnika gotówki, które oczekuje się zapłacić za zobowiązania w normalnym kursie operacji. Przy wartości aktualnej, aktywa księgują się przy aktualnej wartości, odliczając przyszłe wpłaty gotówkowe netto, które oczekuje się że stworzy partia przy normalnym kursie operacji. Pasywa księgują się przy wartości aktualnej, odliczając wyjścia gotówki netto, które będą potrzebne do zapłaty zobowiązań przy normalnym kursie operacji. Bardzo ważne jest zachowanie tych czterech kryteriów pomiarowych przy przygotowywaniu sprawozdania finansowego, aby mogło one zachować swoją wiarygodność i być użyteczne przy podejmowaniu przyszłych decyzji.
Księgi
Podstawowymi księgami rachunkowymi są: Journal, Ledger i Balance Sheet. Journal, czyli dziennik, w którym zapisuje się dzień po dniu, fakty ekonomiczne. Adnotacja takiego faktu w dzienniku nazywa się zapisem księgowym. Jest rejestrem transakcji mających miejsce w firmie. Ledger, w niej zamieszcza się wszystkie rachunki, ze wszystkimi wpłatami i wypłatami zrealizowanymi na nich. Jest księgą podsumowującą rejestr ruchu na specyficznym rachunku, w której są także inwestycje (opłaty i zyski) które firma miała w danym okresie czasu. Księga Balance Sheet odzwierciedla sytuację majątkową firmy w danym okresie czasu. Bilansy tworzą się gdy przekroczyliśmy sumy z rachunków we wpisach w Ledger. Istnieją także księgi, które nazywają się pomocniczymi. Księga Kupna i Sprzedaży. Są to księgi, w którą wchodzą operacje wynikające z zakupów i sprzedaży w danym okresie. Najważniejszymi kolumnami w niej są: Data, Dostawca lub Klient, Nr. Dokumentu, Netto, VAT, Suma. Tak wyglądają podstawowe księgi w każdym biurze rachunkowym.
Rachunek
Rachunek jest narzędziem reprezentacji i miary każdego elementu majątkowego. Używa się jednego słowa i jednej liczby. Słowo reprezentuje element cechy rachunku a numer element ilości. Powyższe słowa i liczby są reprezentacją rzeczywistości elementów majątku napisanych na papierze. Dlatego istnieje tyle rachunków co elementów majątkowych ma firma. Graficznie, rysuje się w formie litery T, gdzie lewą część nazywa się Debet lub Winien, a prawą część kredyt lub ma, bez tego że te słowa mają jakiekolwiek znaczenie poza wskazaniem czystej fizycznej sytuacji w rachunku. Istnieją dwa typy rachunków: majątkowy i wynikowy. Rachunki majątkowe pojawią się na wyciągu i mogą być aktywami lub pasywami, a w nim, pasywami wymagalnymi lub kapitałowymi, również zwanymi funduszami własnymi lub majątkiem netto. Rachunki wynikowe są tymi, które odzwierciedlają przychody i rozchody i pojawią się na rachunku zysków i strat. Niezależnie od typu rachunku, mówi się że przez swój charakter są dłużnicze lub wierzycielskie.
Pojęcia
Do podstawowych pojęć w księgowości można zaliczyć aktywa, pasywa i majątek netto. Aktywa i pasywa mogą być obrotowe, trwałe i odroczone. Aktywa trwałe to aktywa płynne w dniu końca okresu lub zamienne na gotówkę w ciągu 12 miesięcy. Są to także aktywa stosowane do zamknięcia pasywa obrotowego, lub aby uniknąć nadkładów w danym okresie. Po prostu, są to te zasoby, które posiada jednostka, które są w obiegu. Aktywa trwałe to takie, które nie różnią się w cyklu eksploatacji firmy w roku podatkowym. Są to na przykład budynki fabryczne,ponieważ są budynkami w których firma montuje swoje produkty, ponieważ należy do firmy przez cały czas produkcji i sprzedaży produktów; ale nie są nimi nieruchomości, które można kupić i sprzedać i należą do aktywów obrotowych. W tym samym czasie, biura nieruchomości są częścią aktywów trwałych. Aktywa odroczone to saldo rachunków aktywa odroczonego jest złożone z kosztów zapłaconych z góry, za które ma się prawo do otrzymania usługi, którą się wykorzysta, zarówno w tym okresie jak i w następnym.
Pacioli
Brat Luca Pacioli urodził się w małym Toskańskim miasteczku Borgo San Sepolcro w połowie XV wieku. Studiował w Wenecji, gdzie był nauczycielem dzieci bogatego kupca z tego miasta, i od którego prawdopodobnie nauczył się procedur księgowych, które wyłożył w swoim arcydziele Summa de Aritmetica, Geometria, Proportioni e Proportionalita, wydrukowanym w Wenecji w 1494 roku. Pacioli, który wydaje się że nie wstąpił do zakonu Franciszkanów aż do dorosłości, był wielkim matematykiem, autentycznym humanistą odrodzenia, przyjacielem Leonarda da Vinci i innych myślicieli swojej epoki, który dawał wykłady na wielu włoskich uniwersytetach. W swoim arcydziele poświęcił 36 rozdziałów na opisanie metod księgowania używanych przez Weneckich kupców. Pacioli w adnotacjach używa norm reguły podwójnego zapisu, która mówi, że za każdym wzrostem aktywów jest wzrost na rachunku pasywów i kapitału. W taki sam sposób, gdy zmniejsza się aktywa, zmniejszają się pasywa i kapitału. Gdy jednocześnie zwiększają się i zmniejszają aktywa, może to nie wpłynąć na pasywa lub kapitał.
Cotrugli
Pierwszym autorem, o którym istnieją wzmianki, który wyraźnie ustanowił użycie reguły podwójnego zapisu był Benedetto Cotrugli, urodzony w Dubrowniku w Chorwacji, wówczas dużym mieście handlowym nad morzem adriatyckim z obszaru wpływu weneckiego. Cotrugli mieszkał w Neapolu przez większą część swojego życia. Był kupcem i doradcą Ferdynanda I Aragońskiego. Jego dzieło Della Mercature e del Mercante Perfetto było napisane w 1458 roku. Prawie przez przypadek, poświęca jeden rozdział sposobowi prowadzenia rachunków. Wymienia kilka książek: Pomnik, Dziennik i Zeszyt. Wylicza także niektóre główne zasady do prowadzenia rachunkowości handlowej. Książka Cotrugliego musiała czekać ponad 115 lat aby została wydrukowana. Prawdopodobnie, brak rozpowszechnienia jej był spowodowany tym, że w jego epoce techniki księgowania były uważane za tajemnicę zawodową przez tych, którzy je opanowali, wprowadzając monopol na ich używanie. Luca Pacioli był wiec pierwszym, który odważył się zerwać z tajemnicą cechu, tak żarliwie skrywaną.
Rzym
Geniusz organizacyjny Rzymu przedstawia we wszystkich aspektach życia publicznego, wykazał się także w dokładności z jaką poszczególne osoby, wysoko postawieni w państwie, bankierzy i handlowcy prowadzili swoją rachunkowość. Już w I wieku naszej ery pogardzano osobą, która była niezdolna do kontrolowania za pomocą ksiąg swojego majątku. Najczęściej używaną księgą była wydatków i dochodów. Wielcy handlowcy osiągnęli udoskonalić swoje księgi rachunkowe w taki sposób, że niektórzy historycy wierzyli, że widzieli w nich pierwsze próby rozwinięcia reguły podwójnego zapisu. Chociaż istnieją niektóre cytaty wielkich autorów, takich jak Cyceron, które wydają się podtrzymywać ten fakt, są zbyt zmieszane, aby ustanowić tezę że metoda reguły podwójnego zapisu była znana w Starożytności. Nie ma żadnego dowodu, która udowodniłaby jej użycie przed rozszerzeniem się handlu we Włoszech przy końcu Średniowiecza. Aby istniała reguła podwójnego zapisu konieczne jest, aby została zastosowana zawsze, bez wyjątków.
Szkoły
Różne definicje księgowości, w wysokim stopniu nasycone elementami naukowymi i technologicznymi, charakteryzowały ją w szczególności w ostatnich 100 latach, aż do tego stopnia, że powstały szkoły lub tendencje dla jej zrozumienia. I tak na przykład, mówi się o szkołach łacińskiej i anglosaskiej księgowości. Szkoła łacińska charakteryzuje się głównie przez swoje ukierunkowanie sądownicze i budowę dowodów w procesie informacji, upraszczając w ten sposób procesy kontroli organizacyjnej. Z drugiej strony, szkoła anglosaska, ukierunkowuje się bardziej w procesach ekspozycji sprawozdań finansowych skierowanych na rynki giełdowe i innych, decydujących strategicznie w danej organizacji. Szkoła łacińska rozwinęła się silniej w państwach Europy kontynentalnej i jej koloniach. W podobny sposób, szkoła anglosaska miała większą obecność w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i ich koloniach. Nie należy zapominać o tym, że historia księgowości jest dosyć bogata i sięga tysięcy lat przed naszą erą, zanim przybrała obecny kształt.
Nauka
Księgowość jako dyscyplina. Debata o jej charakterze: jest nauką, techniką czy technologią? Jest nauką ponieważ jest prawdziwą wiedzą. Nie jest przypuszczeniem faktów bez żadnego znaczenia. W prost przeciwnie, analizuje każdy fakt ekonomiczny i we wszystkim stosuje nabytą wiedzę. Jest wiedzą usystematyzowaną, dającą się zweryfikować i godną zaufania. Poszukuje, za pomocą formułowania hipotezy, konstrukcję idei logicznych, teorii, które mogą służyć do przewidzenia i wyjaśnienia zjawisk związanych z przedmiotem jej badań. W celu identyfikacji zjawisk lub wydarzeń, które mogą dostarczyć dużej porcji informacji ku jej lepszemu wynikowi. Jest techniką, ponieważ pracuje na podstawie zbioru procedur lub systemów aby uzbierać, przetworzyć i informować o użytecznych danych, odnoszących się do majątku. Jest jedną z serii kroków do wykonania zadania, a w księgowości tym zadaniem jest rejestrowanie i prowadzenie ksiąg rachunkowych. Księgowość jest także systemem informacji. System informacji jest określeniem neutralnym.